در حالت دوم، بیابان در مرکز یک سطح وسیع قاره­ای تشکیل می­شود. به این صورت که وقتی هوای مرطوب از سمت دریا به طرف قاره حرکت می­کند، به تدریج در اثر کاهش فشار هوا، رطوبت خود را به صورت باران از دست می­دهد تا اینکه هوای خشک به مرکز منطقه وسیع برسد. به این نوع بیابان­ها، بیابان­های منفرد قاره­ای (Continental isolation deserts) می­گویند.